تب یونجه یا رینیت آلرژیک، در واقع نام بیماری است که افزایش حساسیت در بدن را به همراه دارد؛  رينيت آلرژيک می تواند فصلي يا دائمی باشد. رينيت آلرژيک فصلي از محرک هاي فصلي نشأت میگیرد. گرده‌ها،مايت‌هاي موجود در گرد و خاک ، حيوانات خزدار، قارچ‌ها و فضولات حشرات، از شايع‌ترين محرک‌هاي رينيت آلرژيک دائمی به شمار مي‌روند. رينيت را با بررسی سابقه علايم و معاينه فيزيکي فرد، می توان تشخیص داد. افرادی که به گرده ها آلرژی شدید دارند،  اوایل فصل بهار و زمان‌های گرده افشانی از بیرون رفتن خودداری کنند.

افرادی که آلرژي به قارچ‌ها دارند نیز منابع رطوبت را از بین برده و نسبت به  شستشوی سطوح بدون منفذ با محلول سفيدکننده رقيق اقدام نمایند تادرصد ابتلا به رینیت آلرژیک در آنها کاهش یابد . افرادی که به مايت‌هاي موجود در گرد و خاک آلرژی دارند، بايد رطوبت منزل خود را کنترل کرده، تخت خواب خود را با پوشش‌هاي ضد مايت گرد و خاک پوشانده، کف منزل را با جاروي برقي قوي تميز کنند. مؤثر ترین راه برای جلوگیری از ایجاد رینیت آلرژیک در افرادی که به محرک های حیوانی، آلرژی دارند، این است که از هر گونه تماس با حيوانات پرهیز کنند. طبق تحقیق به عمل آمده 20% مردم مبتلا به رینیت آلرژیک هستند.

 

علت وقوع رینیت آلرژیک

بیماری رینیت آلرژیک در اثر واکنش مجاری تنفسی به ذرات ریز محیطی است که به آن آلرژن گفته میشود. در این شرایط  سلول های خونی به نامهای بازوفیل و ماست سل فعال شده و با ترشح مواد التهاب زا مثل هیستامین سبب افزایش خارش ،عطسه و ترشح مخاط بینی و سایر واکنش های آلرژیک میشوند.

 

علائم رینیت آلرژیک

علایم رینیت آلرژیک بیشتر مربوط به بینی اند و در بعضی افراد هم گوش و گلو را نیز درگیر می کند و حتی ممکن است سبب بروزاختلالاتی در خواب مانند گرفتگی بینی و آبریزش و تنفس از طریق دهان شود.

این علائم دربینی بصورت آبریزش، خارش، گرفتگی، از دست دادن حس بویایی و چشایی -درگلو و گوش ها شامل گلو درد، گرفتگی و خارش گوش ها - در چشمها چشم ها بصورت خارش، قرمزی، احساس وجود جسم خارجی در چشم، تورم و کبودی و تیرگی پوست زیر چشم.

درمان رینیت آلرژیک

پس از تشخیص علت آلرژی و واکنش بدن به آلرژن خاص، میتوان آنرا شناسایی نمود و پرهیز دوری محیطی بیمار از آن را تجویز نمود.

رعایت مواردی که در مقاله ی حساسیت فصلی و آلرژی های پائیزی عنوان شد بسیار مفید میباشد.
شستشوی بینی بوسیله ی سرم فیزیولوژی (سدیم کلراید) با رقیق نمودن ترشحات داخل سینوس کمک به خارج شدن آن از بینی مینماید و تشرح مجدد را نیز کاهش میدهد.

استفاده از داروهای ضد حساسیت همچون آنتی هیستامین و سیتریزین در کاهش آبریزش بینی،عطسه و خارش بینی و چشم مفید است.

آنتی هیستامین های داخل بینی اثر بخشی فوق العاده ای در کنترل و بهبود رینیت آلرژیک دارند.

اسپری های ضد احتقان بینی جهت کنترل علائم رینیت آلرژیک مورد استفاده قرار میگیرد.

مصرف دکونژستانت ها  همراه با آنتی هیستامین ها است. نوع خوارکی آن موجب افزایش فشار خون شده بنابراین در افراد مبتلا به پرفشاری خون و بیماران قلبی و عروقی منع مصرف دارد.

با مصرف روزانه اسپری کرومولین سدیم  از آزادسازی مواد التهاب زا از سلول های بازوفیل و ماست سل ممانعت شده  و  ازبروز علایم رینیت آلرژیک جلوگیری می کند.

 

 

هشدار درمانی رینیت آلرژیک

درمان رینیت آلرژیک در خانم های باردار و سالمندان می بایست زیر نظر پزشک متخصص انجام شود.

درمان رینیت آلرژیک در ورزشکاران با دقت بسیار بالایی باید انجام شود چراکه مصرف یکسری داروها خلاف مقرارت ورزشی بوده و امکان مثبت نمودن تست دوپینگ را به همراه خواهد داشت.

 

موارد خطرناک در رینیت آلرژیک

سابقه خانوادگی به آتوپي

سطح سرمي ايمونوگلوبولين (E(IgE بيش از IU/mL‌100  باشد

کودک زیر 6 سال

آزمون خراش پوستی آلرژی

برای مشاهده مطالب مرتبط با این مقاله به آرشیو مقالات دکتر مجید نصیری مراجعه فرمایید.

 

به اشتراک بگذارید :